قيامت باشند و خدا را بسيار ياد كنند ( 1 ) يا مگر قبيله و خويشان او در نزد وى محبوبتر از خدا و رسول بودند با آن كه گفته ى قرآن در برابر وى بود : بگو اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و خويشانتان و اموالى كه به دست آورده‌ايد و تجارتى كه از كساد آن نمىهراسيد و مسكنهائى كه بدان خوشدليد نزد شما از خدا و پيغمبر او و جهاد در راه وى محبوبتر است ، انتظار بريد تا خدا فرمان خويش بيارد كه خدا گروه عصيان پيشگان را هدايت نمىكند ( توبه آيه ى 40 ) وانگهى خليفه با چه مجوزى آن همه بخششهاى كلان از حقوق و سهميه‌هاى مسلمانان را بر آن مرد روا داشت ؟ و آن هم پس از دادن سرپرستى به او در كار گرفتن صدقات كه شرط آن ، اعتماد به شخص و درستكار بودن او است و لعنت شده نه درستكار است و نه مورد اعتماد . و پس از اينها از حكم و خليفه اى كه او را به كار گماشته مىپرسيم چه موجبى داشت كه اموال صدقات قضاعه را به مركز خلافت حمل كنند با اين كه بنابر آن چه در ص 16 گذشت در سنت اسلام ، ثابت چنان است كه بايد آن را ميان فقراى همان محل بخش كنند و اقوال فقها نيز همين را مىرساند ، بو عبيد در الاموال ص 596 مىنويسد : امروز همه ى علما اجماع دارند بر پيروى از همان سنتها و مىگويند مردم هر شهرى از شهرها يا اهل هر آبى از آبها تا وقتى كه در ميان خودشان نيازمند هست - يكى و بيشتر - سزاوارترند به استفاده از صدقات خودشان هر چند كار به آنجا كشد كه همه ى صدقاتشان به هزينه ى خودشان رسد و كارگزار صدقه وقتى بر مىگردد چيزى به همراه نداشته باشد ، و احاديث هم كه آمده همين دستور را روشن مىكند . « سپس احاديثى ذكر كرده و در ص 597 مىنويسد : بو عبيد گويد : همه ى اين احاديث ، ثابت مىكند كه هر قومى به استفاده از صدقات خود سزاوارترند ، تا آن گاه كه ديگر نيازى به آن نداشته باشند و اين استحقاق خاص را كه براى ايشان در مقابل ديگر فقرا قائليم بر اساس سنتى است كه احترام همسايگى و نزديك بودن خانه شان را به خانه ى ثروتمندان ثابت مىكند . پايان آيا در ميان قضاعه هيچ نيازمندى نبود تا به وى داده شود و آيا در مدينه هيچ

--> ( 1 ) سوره ى احزاب آيه ى 21